امروزه استفاده از مصالح پلیمری در صنعت ساختمان رشد روز افزونی داشته است. بر این اساس از مصالح پلیمری در ساخت بتن، برای اصلاح مشخصات آن استفاده می شود. سه نوع اصلی مصالح مرکب بتن پلیمری شامل پلیمر تزریقی، پلیمری و بتن پلیمر– سیمان در صنعت ساختمان شناخته شده است. استفاده از انواع پلیمرها و چگونگی ساخت نمونه جدید، می تواند مشخصات مکانیکی متفاوتی در رفتار بتن را باعث شود. در این پژوهش آثار مربوط به تغییرات میزان درصد وزنی رزین پلی استر در ساخت بتن و اثرات پخت تکمیلی بعد از ساخت در بتن های پلیمر- سیمان بررسی می شود. بر این اساس نمونه های استوانه ای بتن با سیمان پرتلند بدون پلیمر، نمونه هایی که ده، بیست و سی درصد وزنی سیمان، پلیمر در ساخت آن جایگزین شده، ارزیابی می شود. همچنین آثار مربوط به پخت تکمیلی در ساخت نمونه های بتن های پلیمر – سیمان (PPCC) ارزیابی می شود. بر اساس نتایج به دست آمده آثار استفاده از پلیمر در ساخت بتن بر مشخصات مکانیکی از جمله مقاومت فشاری و مقاومت کششی و همچنین آثار پخت تکمیلی در مشخصات مقاومتی این نمونه ها قابل توجه است.

فرضیه: رزین های اپوکسی از پرمصرف ترین رزین ها در جهان هستند. عوامل بسیاری روی خواص مکانیکی این خانواده از پلیمرها اثر گذار است که از اثر برخی عوامل مانند فشردگی مولکولی بر خواص مکانیکی این رزین ها نمی توان چشم پوشی کرد. مهم ترین عامل اثرگذار بر فشردگی مولکولی و خواص مکانیکی رزین های اپوکسی پخت شده، ساختار شیمیایی عامل پخت است. در این مقاله، اثر ساختار عامل پخت آمینی آروماتیک بر فشردگی مولکولی و خواص مکانیکی رزین اپوکسی پخت شده بررسی شده است. روش ها: برای پخت رزین اپوکسی از روش مذاب استفاده شد. ابتدا عامل پخت مدنظر، ذوب و سپس رزین اپوکسی به آن اضافه شد. برای مطالعه اثر ساختار عامل پخت، از سه عامل پخت متافنیلن دی آمین (m-PDA)، ارتوفنیلن دی آمین (o-PDA) و 4، 2-دی آمینوتولوئن (2, 4-DAT) استفاده شد. فشردگی مولکولی با استفاده از روش پراش پرتو X و(XRD) مطالعه شد. همچنین، وزن حجمی رزین های پخت شده با روش ارشمیدس اندازه گیری شد. در نهایت، اثر فشردگی مولکولی بر خواص مکانیکی با انجام آزمون کشش بررسی شد. یافته ها: نتایج به دست آمده از آزمون های XRD و خواص مکانیکی نشان داد، فشردگی مولکولی با استحکام مکانیکی رابطه مستقیم دارد و با افزایش فشردگی مولکولی، استحکام کششی نیز افزایش می یابد. با تغییر عامل پخت از m-PDA به o-PDA، فشردگی مولکولی افزایش و در نتیجه استحکام کششی نیز افزایش یافت. با به کاربردن عامل پخت 2, 4-DAT، به علت افزایش ممانعت فضایی در اثر وجود گروه متیل، تراکم مولکولی کاهش و در نتیجه استحکام کششی نیز کاهش یافت.

در مقایسه با گرمانرم ها، فرآیندهای گرماسخت ها و کامپوزیت های ماتریس گرماسخت به خاطر واکنش پذیری آن ها پیچیده تر بوده و کنترل پذیری کمتری دارند. مکانیزم و سینتیک پخت، مورفولوژی شبکه را تعیین می کند که در آن خواص مکانیکی و فیزیکی محصول پخت شده قابل ارزیابی است. بنابراین، فهم سینتیک پخت گرماسخت ها برای توسعه فرآیند، کنترل کیفیت و کسب محصولات با خواص فیزیکی و مکانیکی مطلوب ضروری می باشد. از این رو، در این پژوهش، به بررسی سینتیک پخت سامانه رزین اپوکسی  EPON/828عامل پخت دی سیان دی آمید/ شتاب دهنده دیوران برای تولید پیش آغشته اپوکسی/ الیاف شیشه مورد استفاده در پره توربین بادی پرداخته شده است. برای این منظور، پخت سامانه اپوکسی با آزمون گرماسنج روبشی تفاضلی (DSC) هم دما انجام و تاثیر افزایش دما و درصد وزنی نانوذرات سیلیکا بررسی شده است. برای بررسی اثر دما، آزمون DSC هم دما در پنج دمای مختلف بدون حضور نانوذره انجام شده و برای بررسی تاثیر نانوذره این آزمون در حضور مقادیر 0، 4 و 6 درصد وزنی نانوسیلیکا انجام شده است. نمودارهای به دست آمده توسط برازش منحنی نرم افزار متلب به خوبی با مدل خودکاتالیزوری کمال برازش شده و پارامترهای مدل برای هر نمونه مورد آزمون به دست آمده است. نتایج نشان داد افزایش دمای آزمون هم دما، موجب افزایش نرخ واکنش و نیز کامل تر شدن فرآیند پخت می شود. افزودن نانوسیلیکا نیز منجر به افزایش سرعت پخت در a پایین شده اما تاخیر در لحظه شروع واکنش داشته و گرمای کل واکنش را به طور قابل توجهی کاهش داده است.

رفتار شکست بین لایه ای در کامپوزیتهای تک لایه کربن - اپوکسی تحت بارپیچشی با استفاده از نمونه های ENF مورد مطالعه و بررسی قرار گرفته است. مقادیر Gllc سیستمهای پخت شده در دمای بالا (XHTM45) بالاترین مقدار Gllc را دارند که بیشتر از 1000j/m2است. برای سیستمهای پخت شده در دمای متوسط (MTM) مقادیر Gllc مشخصا پس از اعمال پخت تکمیلی افزایش می یابد. برای مقاومت فشاری بعد از خمش (CSAI) رفتاراز Gllc متابعت می کند و مقایسه این دو آزمون نشان دهنده ارتباط بین نتایج هر دو آزمون است. میکروگرافهای SEM مقاومت بالای این لایه ها را در مقابل جدا شدن و ایجاد ترک نشان می دهند. این امر پیوند قوی بین الیاف و ماتریس را تایید می کند. نتایج DMA افزایش Tg را برای سیستمهای LTM و MTM بعد از پخت تکمیلی نشان می دهد. بنظر می رسد که مکانیسم شکست برای مواد چرمینه مختلف، متفاوت است و بشدت به وضعیت پخت و پخت تکمیلی آنهابستگی دارد. این موضوع مخصوصا در دماهای پخت 80 و 135 درجه سانتیگراد برای سیستمهای MTM و TM قابل توجه است.

در این مقاله از روش حل عددی برای شبیه سازی فرآیند پخت لاستیک و محاسبه زمان پخت یک قطعه لاستیکی تولید شده به روش قالب گیری تزریقی استفاده شده است. مهم ترین نوآوری کار حاضر محاسبه زمان پخت با اصلاح مدل سینیتیک پخت است. معادلات سینیتیک در یک کد جانبی گنجانده شده و با افزودن آن به نرم افزار فلوئنت، امکان شبیه سازی عددی فرآیند پخت در یک قطعه لاستیکی، فراهم گردیده است. خواص سینیتیکی آمیزه، ظرفیت گرمایی ویژه و لزجت لاستیک از آزمایش به دست می آیند. به منظور محاسبه زمان پخت به روش تجربی از نتایج تست استحکام استفاده شده است. زمان پرشدن قالب و زمان پخت حاصل از حل عددی، سازگاری خوبی با زمان پخت حاصل از نتایج آزمایشگاهی دارند.